مجله اینترنتی سازدهنی
Hohner harmonicas - سازدهنی هونر
Suzuki harmonicas - سازدهنی سوزوکی
Hering harmonicas - سازدهنی هرینگ
Lee Oskar harmonicas - سازدهنی لی اسکار
نگاهی به آهنگ Miss You
TB

یکی از بزرگ ترین و پرطرفدارترین گروه های موسیقی راک گروهی است به نام رولینگ استونز (The Rolling Stones) که فعالیت حرفه ای خود را از دهه 1960 میلادی آغاز کرده و تا به امروز هم دوام آورده است . مارتین اسکورسیزی (Martin Scorsese) کارگردان بزرگ آمریکایی که یکی از طرفداران پروپا قرص این گروه انگلیسی است و در اکثر آثارش از ترانه های این گروه به عنوان بخشی از موسیقی متن فیلم استفاده می کند ، چند وقت پیش روند برگزاری یکی از کنسرت های این گروه را به تصویر کشید و با ضبط تصاویر پشت صحنه و انجام مصاحبه با اعضای گروه کوشید تا راز ماندگاری آنها را (که همانا شور و شوق پایان ناپذیر آنها به موسیقی است) به علاقه مندان موسیقی یادآوری کند .

در این مقاله می خواهیم نگاهی بیندازیم به یکی از دوران سرنوشت سازی که گروه Rolling Stones (یا به قول هوادارانشان Stones ) در اواخر دهه 1970 پشت سر گذراند و یادگار آن آلبوم موفقی بود با نام Some Girls . در جریان ضبط این آلبوم گروه رولینگ استونز برای اولین بار با یک نوازنده توانا و خلاق سازدهنی در سبک بلوز و راک به نام شوگر بلو (Sugar Blue) همکاری داشت که محصول این همکاری آهنگ زیبا و ماندگاری به نام Miss You بود .

اما ببینیم وضعیت موسیقی در آن زمان و موقعیت Rolling Stones به عنوان یک گروه راک چگونه بود . جریان غالب موسیقی پاپ در دهه 1970 در اختیار سبک های دیسکو (Disco) و پانک (Punk) بود و گرایش بسیاری از جوانانی که موسیقی پاپ را به عنوان تفریح و سرگرمی دنبال می کردند به این دو سبک موسیقی روزبه روز بیشتر می شد . می توان گفت که در آن روزها گروه های راک مانند دهه 1960 دیگر با استقبال چشمگیر جوانها روبرو نمی شدند . حتی در مورد گروه بزرگی مانند رولینگ استونز هم وضعیت به همین منوال بود .

ضمن این که در آن زمان خود گروه استونز هم حال و روز خوشی نداشت : از یک طرف به نظر می رسید خلاقیت هنری گروه در سراشیبی سقوط قرار گرفته باشد و از طرفی هم درگیر مشکلات مربوط به اعتیاد کیت ریچاردز (Keith Richards) - نوازنده گیتار گروه - شده بود و آینده حرفه ایش شدیدا به خطر افتاده بود . چرا که در حدود یک سال پیش کیت ریچاردز را در شهر تورنتو به اتهام همراه داشتن مواد مخدر دستگیر کرده بودند و قاضی پرونده هم هنوز حکمی در مورد این اتهام و میزان مجازات های احتمالی صادر نکرده بود ؛ مجازاتی که ممکن بود مدت بیست سال حبس را برای وی به دنبال داشته باشد ! (البته در حکم نهایی دادگاه تخفیف قابل ملاحظه ای شامل حال کیت ریچاردز شد که در ادامه مطلب به چگونگی آن اشاره خواهیم کرد).

در مجموع شرایط گروه طوری بود که در معرض فراموشی و حتی فروپاشی قرار داشت . آلبوم های نخست آنها در دهه 1960 و اوایل دهه 1970 (که آخرینشان آلبوم Exile On Main Street در سال 1972 بود) آلبوم هایی بسیار قوی و خوش ساخت بود که با استقبال فوق العاده مردم و منتقدان موسیقی روبرو شده بود . اما بعد از این موفقیت های اولیه ، طرفداران گروه شاهد افت تدریجی آلبوم ها بودند . سطح کیفی آلبوم ها پایین آمده بود ، آلبوم ها دیگر یکدست نبودند و هر کدام چند آهنگ خوب بیشتر نداشتند . به نظر می رسید گروه استونز در این زمان نیاز به یک بازنگری اساسی در مسیر حرفه ای خود داشته باشد .

RollingStones

در این شرایط بحرانی بود که گروه استونز توانست با هوشمندی خاص و درک صحیح از مقتضیات زمانه ، المان هایی از این دو جریان قالب روز (یعنی دیسکو و پانک) را با سبک خاص Rock 'n Roll خویش ترکیب نماید و توانست با انتشار آلبوم Some Girls دوباره در کانون توجه موسیقی پاپ و راک آن زمان قرار بگیرد .

آلبوم Some Girls

این آلبوم یکی از موفق ترین آلبوم های گروه بود که در آمریکا به رتبه اول و در بریتانیا به رتبه دوم جدول پرفروش ترین ها دست یافت . از معدود آلبوم های گروه است که آهنگ ضعیف در آن وجود ندارد و تقریبا تمام آهنگ هایش با استقبال هواداران مواجه شده است . فروش این آلبوم تا به امروز ادامه داشته و تا کنون 8 میلیون نسخه از آن به فروش رفته است . بسیاری از هواداران گروه رولینگ استونز، آلبوم Some Girls را جزو 5 آلبوم برگزیده آنها می دانند.

اولین آهنگ از آلبوم Some Girls که به بازار موسیقی عرضه شد ، آهنگ Miss You بود که نخستین بار در روز 19 ماه می سال 1978 به عنوان یک تک آهنگ (Single) مستقل و سپس در تاریخ 9 ماه ژوئن سال 1978 در قالب بخشی از آلبوم Some Girls توسط شرکت ویرجین (Virgin Records) منتشر شد . نسخه اولیه آهنگ که به صورت تک آهنگ (Single) منتشر شد ، زمانی در حدود 9-8 دقیقه داشت اما بعدا برای انتشار در قالب آلبوم زمانش کوتاه شد و به یک نسخه 5-4 دقیقه ای تبدیل شد که متن ترانه اش تفاوت های مختصری با نسخه اصلی داشت . همچنین برای پخش از رادیو بازهم کوتاه تر شد و به صورت یک آهنگ 4-3 دقیقه ای درآمد . ریتم ضرباندار و پرهیجان این آهنگ بسیار شبیه آهنگ های دیسکوی آن زمان بود که همراه با یک ریتم بسیار جذاب شکل گرفته به وسیله گیتار بیس همراهی می شد . همچنین از ملودی زیبایی در گام مینور بهره می برد که توسط گیتار الکتریک ، سازدهنی و خوانندگان گروه به تناوب و با همراهی یکدیگر اجرا می شد . مجموعه عوامل فوق در کنار متن درخور اعتنای ترانه آن ، موجب استقبال فوق العاده علاقه مندان موسیقی از آهنگ Miss You شد به طوری که در آمریکا به مدت 16 هفته در رتبه اول جدول پرفروش ترین ها قرار گرفت و در بریتانیا در مقام سوم جای گرفت.

برای اطلاع از روند شکل گیری این اثر و آلبوم Some Girls باید اشاره کنیم که اعضای گروه در آن زمان عبارت بودند از: میک جگر (Mick Jagger) در نقش خواننده ، کیت ریچاردز (Keith Richards) نوازنده گیتار لید و ریتم ، رانی وود (Ronnie Wood) گیتاریست دوم ، بیل وایمن (Bill Wyman) نوازنده گیتار بیس و چارلی واتس (Charlie Watts) درامر گروه .

در اجرای این آلبوم چند نوازنده مهمان ، گروه رولینگ استونز را همراهی کردند : Ian MacLagan (نوازنده پیانوی الکتریک و عضو سابق گروه The Faces ) ، مل کالینز (Mel Collins) نوازنده ساکسفون و شوگر بلو (Sugar Blue) که نواختن سازدهنی را بر عهده داشت.

شکل گرفتن آهنگ Miss You و ریتم خاص آن

این آلبوم با آهنگ Miss You (که در حال و هوای Disco است) شروع می شود و با آهنگ Shattered (در سبک Punk ) خاتمه می یابد. در واقع گروه Rolling Stones با ایجاد تغییراتی در سبک همیشگی خود کوشیدند تا موسیقی ساخت خود را به جریان رایج موسیقی پاپ آن زمان نزدیکتر سازند . این اراده به تغییر و نوآوری در آهنگ Miss You بیشترمحسوس بود . نحوه تنظیم این آهنگ و به کارگیری سازهای مختلفی مانند گیتار بیس و درامز به گونه ای است که یادآور آهنگ های نواخته شده در دیسکو های آن زمان بود . این مساله از یک طرف موجب ناراحتی و دلزدگی طرفداران این گروه معروف راک شد . ولی از طرف دیگر با استقبال بسیار خوب عامه مردم روبرو شد و توانست به صدر جدول های موسیقی پاپ راه پیدا کند.

آن طور که در نوشته های منتشر شده همراه با آلبوم Some Girls آمده است این آهنگ را میک جگر و کیت ریچاردز مشترکا نوشته اند اما در حقیقت بخش عمده آن مدیون تلاش های میک جگر است . ضمن این که متن ترانه را هم میک جگر و کیت ریچاردز با همکاری یکدیگر نوشته بودند . آواز به صورت فالستو (Falsetto) توسط میک جگر خوانده می شود و گیتاریست های گروه در بخش هایی او را همراهی می کنند . در آن زمان میک جگر در نیویورک سکونت داشت و تحت تاثیر انواع رایج موسیقی در نیویورک که شامل سبک هایی مانند لاتین ، دیسکو و پانک می شد قرار داشت . نظر خود گروه بیشتر این بود که آهنگی در سبک R & B و با سبک و سیاقی مدرن تر بسازند . تاثیرپذیری گروه استونز از سبک موسیقی دیسکو که در طی دهه 1970 رواج یافته بود ، در آلبوم قبلیشان به نام Black And Blue هم محسوس بود اما این نخستین باری بود که آهنگی از این گروه شباهت واضح و آشکاری با آهنگ های دیسکویی داشت . و این شباهت بویژه در مورد ریتم های زمینه ای نواخته شده توسط درامز و گیتار بیس جلب توجه می کرد . در این مورد چارلی واتس درامر گروه می گوید : "آهنگ Miss You و خیلی از آن دسته آهنگ ها عمیقا تحت تاثیر آهنگ هایی بودند که در دیسکو های آن زمان پخش می شدند . در بسیاری از این آهنگ ها ریتم Four On The Floor و سبک درام نوازی فیلادلفیا (Philadelphia Style Drumming) به کار می رفت . دوران خوبی بود... من و میک جگر زیاد به دیسکو می رفتیم . یادم هست یکبار که در شهر مونیخ بودیم در راه بازگشت از یک کلاب به همراه میک یکی از آهنگ های گروه Village People را که نامش Y.M.C.A بود با هم می خواندیم و کیت ریچاردز هم خیلی خوشش آمده بود ."

یکی از جذاب ترین قسمت های این آهنگ ریتم زمینه ای است که توسط بیل وایمن (Bill Wyman) بیسیست گروه با گیتار بیس (Bass Guitar) اجرا می شود . ایده اولیه این ریتم زمینه ای در سال 1977 در جریان یکی از تورهای اروپایی گروه به ذهن میک جگر و Billy Preston (نوازنده کیبورد که گروه را در تورشان همراهی می کرد) رسیده بود . در این مورد بیل وایمن می گوید : "ایده مربوط به خطوط بیس (Bass Lines) این آهنگ را بیلی پرستون (Billy Preston) مطرح کرد . ما حدودا یک سال پیش (شاید هم کمی زودتر) پس ازاین که چند آهنگ در استودیو ضبط کردیم ، یک آهنگ دمو (Demo) هم ضبط کردیم . آن شب من زودتر به خانه رفته بودم ولی بیلی پرستون که در استودیو مانده بود گیتار بیس من را برداشته بود و موقع پخش آهنگ با آن همراهی کرده بود . به نظر می رسید الگوی خاصی که او بدان رسیده بود به علت چپ دست بودنش بود . وقتی که برای ضبط نهایی آهنگ جمع شدیم ، سایر اعضای گروه پیشنهاد دادند که بر روی ایده بیلی پرستون بیشتر کار کنیم . من هم به آن گوش دادم و بعد از مقداری تغییرات و اصلاحات به ریتم کنونی رسیدم . بنابر این ایده اولیه متعلق به بیلی پرستون بود."

این یکی از معدود آهنگ های گروه رولینگ استونز است که خطوط بیس (Bass Lines) در آن نقش واضح و برجسته ای دارد ؛ تا قبل از این در اکثر آهنگ های این گروه گیتار ریتم بود که نقش اساسی را ایفا می کرد. این خط بیس زیبا و جذاب را ادی ون هلن (Eddie Van Halen) – گیتاریست بزرگ سبک راک و هارد راک - نیز در یکی از آهنگ هایش به نام Push Comes To Shove در سال 1981 به کار گرفت.

اما به جز ریتم جالب و پرهیجان این آهنگ ، بخش دیگری از آن که بسیار مورد توجه شنوندگان قرار گرفت ، ریف (Riff) جذاب و سولوی زیبایی بود که توسط شوگر بلو (Sugar Blue) نواخته شده بود .

ریف (Riff) سازدهنی آهنگ Miss You

SugarBlue3 James Whiting (ملقب به Sugar Blue ) یک نوازنده سیاهپوست آمریکایی بود که در محله هارلم (Harlem) شهر نیویورک بزرگ شده بود و در آن زمان به توصیه ممفیس اسلیم (Memphis Slim) - پیانیست بزرگ سبک بلوز- به شهر پاریس رفته بود و به اجرای برنامه در کلاب ها و متروی پاریس مشغول بود.

یکی از اعضای شرکتی که تهیه کنندگی آلبوم های گروه رولینگ استونز را بر عهده داشت ، این نوازنده جوان سازدهنی را به طور تصادفی در آنجا ملاقات کرد و از او دعوت کرد تا برای ضبط موسیقی به استودیوی گروه برود . آشنایی شوگر بلو با گروه استونز منجر به ضبط شش آهنگ شد که درطی سه ماه آخر سال 1977 ( ماه های اکتبر تا دسامبر) در استودیویی در شهر پاریس ضبط شد وبعدها در آلبوم های مختلفی منتشر شد . این شش آهنگ عبارتند از:

Miss You, Some Girls, Down In The Hole, Send It To Me, Everything Is Turning To Gold, Black Limousine

به نظر می رسد نقش شوگر بلو در آهنگ Miss You چیزی فراتر از نواختن سازدهنی بوده و او در نوشتن بخشی از این آهنگ نیز نقش داشته است . هرچند که در آلبوم Some Girls به صورت رسمی به این مساله اشاره نشده است ، اما بر روی نسخه اصلی پارتیتور آهنگ نام شوگر بلو نیز نوشته شده است.

آهنگ Miss You با یک ریف (Riff) جذاب شروع می شود که به وسیله گیتار الکتریک نواخته می شود و سپس با سازدهنی تکرار شده و در نهایت بعد از خوانده شدن چند خط از متن ترانه ، توسط خود میک جگر (و خوانندگان همراهش) با صدایی فالستو (Falsetto) به صورت آوازی خوانده می شود . (نسخه 9-8 دقیقه ای این آهنگ را می توانید به صورت کامل از اینجا دریافت کنید و گوش دهید)

این ریف (Riff) سازدهنی با یک سازدهنی دیاتونیک 10 سوراخه گام D و در پوزیشن دوم (Second Position) اجرا شده است . اکثریت قریب به اتفاق آهنگ های بلوز (شاید بیش از 95-90% موارد) در پوزیشن دوم نواخته می شوند . در این حالت نت پایه آهنگ فاصله پنجم نت پایه سازدهنی است که همان نت حاصل از دمیدن در سوراخ های شماره 9 ، 6 ، 3 (در یک سازدهنی دیاتونیک 10 سوراخه) می باشد ؛ با این توضیح که در اکتاو پایین معمولا به جای نت 3Blow از نت 2Draw استفاده می شود . مثلا وقتی سازدهنی دیاتونیک گام C را در پوزیشن دوم نواخته شود ، آهنگ مورد نظر در تونالیته G (فاصله پنجم C ) خواهد بود . اگر با این سازدهنی آهنگی بنوازید که تونالیته اش همان گام سازدهنی باشد (دراینجا یعنی که در گام C باشد) ، اصطلاحا گفته می شود که سازدهنی در پوزیشن اول (First Position) نواخته شده است .

به همین ترتیب حاصل نواختن یک سازدهنی با گام یا کلید D در پوزیشن اول آهنگی در تونالیته D است و اگر در پوزیشن دوم نواخته شود تونالیته آهنگ A خواهد بود . در آهنگ Miss You از سازدهنی دیاتونیک گام D برای نواختن ریف و سولوی سازدهنی در گام A Minor استفاده شده است . نوازندگان سازدهنی دیاتونیک برای نواختن آهنگ های مینور معمولا به پوزیشن های سوم ، چهارم یا پنجم روی می آورند . اما شوگر بلو در این آهنگ از پوزیشن دوم برای اجرای آهنگی با گام مینور استفاده کرده است .

همان طور که در مقاله پوزیشن ها در سازدهنی گفتیم ، اصطلاح پوزیشن صرفا به رابطه بین نت پایه (Root Note) سازدهنی با نت پایه آهنگ مورد نظر اشاره می کند و نوع گام به کار رفته در یک پوزیشن خاص می تواند بنا بر صلاحدید نوازنده متغیر باشد . با این حال در پوزیشن دوم اغلب گام بلوز (برای اجرای آهنگ های بلوز و راک) یا گام ماژور (در مورد آهنگ های کانتری) به کار می رود و کمتر پیش می آید که نوازنده ای در این پوزیشن از گام مینور استفاده نماید . درواقع یکی از جنبه های مبتکرانه و نوآورانه ریف و سولوی سازدهنی آهنگ Miss You همین است که در آن به جای گام بلوز (Blues Scale) از گام مینور استفاده شده است . یک تفاوت شاخص بین این دو گام به درجه سوم آنها باز می گردد : در گام مینور فاصله سوم نیم پرده پایین تر از درجه سوم گام ماژور است ولی در گام بلوز درجه سوم تنها به میزان ربع پرده پاینن تر از درجه سوم گام ماژور می باشد . ممکن است این تفاوت ناچیز که در حد یک "ربع پرده" می باشد در نظر شما کم اهمیت جلوه کند اما واقعیت قضیه این است که اگر دقیق تر به فاصله سوم به کار رفته در در این دو گام موسیقایی توجه نمایید ، به خوبی متوجه تفاوت قابل توجه آنها خواهید شد . نت های ریف ابتدای این آهنگ عبارتند از :
G - A - D - C - A - G - A
G - A - D - C - A - G - A
G - A - C – A


اگر این نت ها را به شکل تبلچر (Tablature) بنویسیم ، حاصل کار به این ترتیب خواهد شد :
2Draw Bend – 2Draw – 4Blow – 3Draw Bend – 2Draw – 2Draw Bend – 2Draw
2Draw Bend – 2Draw – 4Blow – 3Draw Bend – 2Draw – 2Draw Bend – 2Draw
2Draw Bend – 2Draw – 3Draw Bend – 2Draw


توجه کنید که نت 2Draw باید به میزان یک پرده Bend شود و نت 3Draw به میزان نیم پرده . نکته ظریفی که در اینجا وجود دارد این است که نت 3Draw را باید "دقیقا به میزان نیم پرده" Bend کرد تا با فضای مینور آهنگ مطابقت داشته باشد . اگر این نت فقط به اندازه یک "ربع پرده" Bend شود (یعنی به همان صورتی که در آهنگ های سبک بلوز رایج است) ، نت به وجود آمده از فضای مینور فاصله می گیرد و به حالت آهنگ های اجراشده با گام بلوز در می آید . این ریف را می توان در اکتاو میانی سازدهنی هم اجرا کرد اما چون نیاز به داشتن تسلط بر تکنیک پیشرفته Overbending دارد ، از توضیح بیشتر در این زمینه صرف نظر می کنیم .

نواختنن ریف آهنگ Miss You بدون استفاده از تکنیک بندینگ (Bending)

همان طور که دیدید برای نواختن این ریف کوتاه سازدهنی باید بر اجرای دقیق تکنیک بندینگ (Bending) در سوراخ های شماره 2 و 3 مسلط باشید . اما اگر هنوز بر اجرای دقیق تکنیک Bending تسلط ندارید ، باز هم می توانید این ریف را در پوزیشن های دیگری اجرا کنید بدون این که به تکنیک Bending نیاز داشته باشید ! برای توضیح بیشتر باید گفت که معمولا برای نواختن آهنگ های مینور با سازدهنی دیاتونیک از پوزیشن های سوم ، چهارم یا پنجم استفاده می شود . پس بهتر است با دادن شرح مختصری در مورد هر یک از این سه پوزیشن ، نحوه نواختن ریف مورد نظر را در هر یک از آنها بررسی نماییم . (برای توضیحات بیشتر در مورد مفهوم پوزیشن در نوازندگی سازدهنی ، می توانید به مقاله پوزیشن ها در سازدهنی مراجعه نمایید) .

رایج ترین پوزیشن مورد استفاده برای نواختن آهنگ های مینور پوزیشن سوم (Third Position) است که در این پوزیشن نت پایه آهنگ یک پرده بالاتر از نت پایه سازدهنی می باشد . مثلا اگر نوازنده ای بخواهد یک سازدهنی گام C را در پوزیشن سوم بنوازد ، از نت D به عنوان نت پایه آهنگ مورد نظر استفاده می کند و به عبارت دیگر با یک سازدهنی گام C آهنگی در تونالیته D Minor اجرا می کند .

در پوزیشن چهارم (Fourth Position) نت پایه آهنگ درجه ششم نت پایه سازدهنی است . به عنوان مثال نوازنده از یک سازدهنی گام C برای نواختن آهنگی در گام یا تنالیته A استفاده می کند . در این پوزیشن نت های 3Draw – Whole Step Bend (نت 3Draw که به اندازه یک پرده بند شده است) و 6Draw و 10Draw به عنوان نت های پایه به کار می روند .

در پوزیشن پنجم (Fifth Position) نت پایه آهنگ دو پرده بالاتر از نت پایه سازدهنی می باشد . مثلا با یک سازدهنی گام C آهنگی در تونالیته E اجرا می شود . در این حالت نوازنده از نت های 2Blow ، 5Blow و 8Blow به عنوان نت پایه استفاده می کند .

اما ببینیم این ریف خاص را در این پوزیشن های سه گانه چگونه می توان نواخت؟

1 - اگر بخواهید این ریف را در پوزیشن سوم بنوازید باید از سازدهنی G استفاده کنید و به این ترتیب عمل کنید :
4Blow – 4Draw – 6Blow – 5Draw – 4Draw – 4Blow – 4Draw
4Blow – 4Draw – 6Blow – 5Draw – 4Draw – 4Blow – 4Draw
4Blow – 4Draw – 5Draw – 4Draw


مزیتی که استفاده از سازدهنی G در اینجا دارد این است که نت های مورد نیاز به اکتاو میانی منتقل شده اند و اجرای آنها نیازی به تسلط بر تکنیک Bending ندارد .

2 - همچنین می توانید این ریف را با یک سازدهنی C و در پوزیشن چهارم اجرا کنید :
2Draw – 3Draw Bend – 4Draw – 4Blow – 3Draw Bend – 2Draw – 3Draw Bend
2Draw – 3Draw Bend – 4Draw – 4Blow – 3Draw Bend – 2Draw – 3Draw Bend
2Draw – 3Draw Bend – 4Blow – 3Draw Bend


در اینجا می توانید یه جای نت 2Draw از نت 3Blow نیز استفاده کنید . همان طور که ملاحظه می کنید برای نواختن این ریف در پوزیشن چهارم باید تکنیک Bending را به خوبی فرا گرفته باشید تا بتوانید نت 3Draw را به میزان یک پرده Bend نمایید . این امر برای اغلب هنرجویان مبتدی دشوار است . اما جالب است که بازهم می توانید تکنیک Bending را دور بزنید ! برای این منظور می توانید این ریف را با انتقال به اکتاو میانی یک اکتاو بالا تر ببرید و سپس گام سازدهنی را یک اکتاو پایین تر بیاورید . به عبارت دیگر با یک سازدهنی Low C می توانید ریف مزبور را به این ترتیب در اکتاو میانی اجرا کنید :
6Blow – 6Draw – 8Draw – 7Blow – 6Draw – 6Blow – 6Draw
6Blow – 6Draw – 8Draw – 7Blow – 6Draw – 6Blow – 6Draw
6Blow – 6Draw – 7Blow – 6Draw


3 - و بالاخره این ریف را می توان در پوزیشن پنجم نیز اجرا کرد . برای این کار نیاز به یک سازدهنی در گام F دارید :
1Draw – 2Blow – 3Draw Bend – 3Blow – 2Blow – 1Draw – 2Blow
1Draw – 2Blow – 3Draw Bend – 3Blow – 2Blow – 1Draw – 2Blow
1Draw – 2Blow – 3Blow – 2Blow


نواختن در این پوزیشن هم نیاز به Bend کردن نت 3Draw (به میزان یک پرده) دارد اما همانند مثالی که در مورد پوزیشن چهارم ذکر شد ، می توانید این ریف را در اکتاو میانی یک سازدهنی Low F اجرا کنید :
4Draw – 5Blow – 6Draw – 6Blow – 5Blow – 4Draw – 5Blow
4Draw – 5Blow – 6Draw – 6Blow – 5Blow – 4Draw – 5Blow
4Draw – 5Blow – 6Blow – 5Blow


و در این صورت برای اجرای ریف زیبای آهنگ Miss You ، دیگر نیازی به تسلط بر تکنیک Bending نخواهید داشت .

بررسی های فوق به خوبی نشان می دهد که چگونه می توان یک ریف خاص را با استفاده از گام های مختلف سازدهنی دیاتونیک و در پوزیشن های مختلف به خوبی به کار گرفت . اما شوگر بلو (Sugar Blue) پوزیشن دوم را برای اجرای خود برگزیده است و در قسمت سولوی آهنگ هم (که بعد از گذشت 5 دقیقه و 35 ثانیه از شروع آهنگ شنیده می شود) سازدهنی گام D را در پوزیشن دوم به کار می گیرد .

بازخوردهای مثبت آهنگ Miss You

هنرنمایی شوگر بلو (Sugar Blue) در این آهنگ توانست بار دیگر توجه بخش بزرگی از علاقه مندان موسیقی را به سازدهنی جلب نماید . خود وی در این باره می گوید : "وقتی که من بچه بودم سازدهنی چندان رایج نبود . واقعا نبود . کلا سازی نبود که خیلی زیاد نواخته شود . خوب ؛ البته باب دیلن (Bob Dylan) گاهی سازدهنی می زد ، استیوی واندر (Stevie Wonder) هم گاهی سازدهنی می نواخت . ولی غیراز این چند نفر سازدهنی در نزد بقیه چندان شناخته شده نبود و کسی آن را به عنوان یک ساز جدی نگاه نمی کرد . سازدهنی سازی بود که عمدتا در موسیقی سبک بلوز به کار می رفت و نوازندگان بزرگی چون لیتل والتر (Little Walter) ، بیگ والتر (Big Walter) و سانی بوی ویلیامسون (Sonny Boy Williamson II ) صرفا در بین علاقه مندان بلوز و برخی مخاطبان موسیقی راک شناخته شده بودند و عموم مردم آنها را نمی شناختند . می دانید سازدهنی چه وقت دوباره در کانون توجه قرار گرفت؟ به نظرمن این اتفاق با آهنگ Miss You رخ داد . وقتی مردم آن ریف سازدهنی و قسمت سولوی سازدهنی را می شنیدند می گفتند : "این دیگه چیه؟ خیلی باحاله !" . و من خوشحالم که جزئی از این اتفاق بودم . من واقعا اعتقاد دارم که این آهنگ دوباره سازدهنی را به صف مقدم موسیقی بازگرداند ."

آهنگ Miss You هشتمین آهنگ گروه رولینگ استونز بود که در آمریکا رتبه اول را کسب می کرد . بعد از این ، گروه استونز تنها یک بار دیگر توانست به صدر جدول راه یابد که آن هم به مدد آهنگ Start Me Up بود . آهنگ Miss You در اجراهای زنده گروه رولینگ استونز به دفعات اجرا شده است . یکی ازاجراهای زنده این آهنگ در سال 1990 در جریان تورهای گروه به نام Steel Wheels/Urban Jungle Tour ضبط و در سال 1991 در قالب آلبوم Flashpoint برای عموم منتشر شد . همچنین در سال 2001 درجریان کنسرتی با نام Concert For New York که برای کمک به قربانیان واقعه 11 سپتامبر برپا شده بود ، میک جگر و کیت ریچاردز مجددا این آهنگ را برای مخاطبان کنسرتشان اجرا کردند .

SugarBlue2 گرچه شوگر بلو (Sugar Blue) سابقه همکاری با بزرگانی چون باب دیلن (Bob Dylan) (Bob Dylan) ، فرانک زاپا (Frank Zappa) ، استن گتز (Stan Getz) و همچنین نوازندگان بزرگ موسیقی بلوز مانند ویلی دیکسون (Willie Dixon) ، براونی مگی (Brownie McGhee) ، بادی گای (Buddy Guy) و اریک کلپتون (Eric Clapton) را دارد ، ولی با آهنگ Miss You از گروه رولینگ استونز بود که شهرتش فراگیر شد . میک جگر از شوگر بلو با نام "یک موسیقیدان بسیار عجیب و با استعداد" نام می برد . جالب اینجاست که خود شوگر بلو بعدها در اولین آلبوم مستقلی که در سال 1993 با عنوان Blue Blazes ارائه داد این آهنگ را بازخوانی کرد . این آهنگ توسط موزیسین های دیگری نیز اجرا شده است و به عنوان مثال در سال 2000 ایتا جیمز (Etta James) ازخوانندگان پرآوازه در سبک بلوز، این آهنگ را در آلبوم خود با نام Matriarch of The Blues بازخوانی کرد . محبوبیت این آهنگ محدود به علاقه مندان موسیقی نمانده و در برخی سریال های تلویزیونی و فیلم های سینمایی نیز از آن استفاده شده است . به عنوان مثال این آهنگ در صحنه آغازین اپیزود آزمایشی (Pilot Episode) سریال معروف Miami Vice در سال 1984 پخش شد و در سال 1986 در فیلم At Close Range (به کارگردانی Sean Penn ) به کار رفت .

اما این آهنگ از جهات دیگری هم برای گروه رولینگ استونز خوش یمن بود چرا که مدتی بعد از انتشار این آهنگ حکم نهایی دادگاه کیت ریچاردز توسط قاضی کانادایی صادر و به موجب آن وی محکوم به ادامه درمان اعتیاد و همچنین برگزاری یک کنسرت خیریه به نفع نابینایان شد . در واقع یک دختر نابینا بود که فرشته نجات کیت ریچاردز شد و او را از محکومیتی سنگین رهایی بخشید ! جریان از این قرار بود که این دختر نابینا در تمام کنسرت های گروه در تورنتو حاضر می شد و در یکی از ردیف های جلویی نزدیک به صحنه اجرای کنسرت می نشست . کیت ریچاردز همیشه مراقب این دختر نابینا بود و او را بعد از کنسرت به خانه اش می رساند ؛ چون نگران بود که در مسیر بازگشت در خیابان برایش اتفاقی بیفتد . حس انسان دوستی کیت ریچاردز بی جواب نماند و آن دختر نابینا با حضور در جلسه دادگاه ، قاضی را از این جریان باخبر کرد و در نهایت منجر به تخفیف در مجازات وی شد . اگر این پیشامد رخ نداده بود ، امکان داشت قاضی او را به بیست سال حبس در زندان محکوم نماید!

ترجمه و گردآوری مطلب : دلتا فریک – خرداد 1391

مطالب مرتبط با این مقاله :

مصاحبه رادیویی Sugar Blue و آلبوم جدیدش

پوزیشن ها در سازدهنی